چنين عمل كردى نسبت به اين مرد ؟ گفت به اصحاب خود كه اى جاهلين ، ثواب داده نمىشود در اسلام هيچ عملى مگر به محبّت حضرت رسول و محبّت اين بزرگوار . پس واجب فرمود حقّ تعالى از براى او به اين قول ، مثل آنچه واجب گردانيده بود به فعل و قول سابق او . پس فرمود حضرت رسول ( ص ) : هرآينه به تحقيق راست گفت اين مرد در قول خود ؛ زيرا كه هرگاه مردى عمر دهد او را حقّ تعالى مثل عمر دنيا صد هزار برابر ، و رزق دهد حقّ تعالى او را مثل اموال دنيا صد هزار برابر ، پس انفاق كند تمام اموال را در راه حقّ تعالى و فانى سازد عمرش را در صيام « 40 » روزها و قيام « 41 » شبها كه فوت نشود او را روزى و شبى در طاعت ، بعد ملاقات كند پروردگار را با بغض « 42 » حضرت رسول و اين مردى كه گرامى داشت او را آن مرد صاحب اصحاب ، هرآينه بر رو مىاندازد او را در آتش جهنّم و اعمال او را برمىگرداند به سوى او ، پس عرض كردند : يا رسول اللّه كيست اين مرد ؟ فرمود فاعل اين عمل و ادب و قول ، « سعد بن معاذ اوسى انصارى » « 43 » است ، و صاحب اين جلالت و شأن كه حرمت و ادب داشت

--> ( 40 ) - روزه ( 41 ) - ايستادن ؛ مقصود ايستادن به نماز شب و شب‌زنده‌دارى است . ( 42 ) - كينه ( 43 ) - در كتاب « اسد الغابة في معرفة الصّحابة » تأليف « عزّ الدين ابى الحسن علىّ بن محمّد بن عبد الكريم الجزرى » معروف به « ابن الاثير » متوفّى به سال 630 ه . ترجمهء احوال « سعد بن معاذ » بتفصيل آمده كه مجملى از آن آورده مىشود : « سعد بن معاذ » بن نعمان بن امرئ القيس » از « بنى اشهل » از طائفه « اوس » و از گروه « انصار » بشمار است و او يكى از جمله مسلمانانى است كه اسلام او براى مسلمين بسيار پربركت و مايهء قوّت گرديد ؛ زيرا كه اسلام او موجب شد كه طائفهء او نيز اسلام آورند و او در جنگ « بدر » و « احد » و « خندق » هر سه شركت داشت و هم در جنگ « خندق » به كيفيتى كه در آنجا ذكر شده به شهادت رسيد و « جابر بن عبد اللّه انصارى » صحابى معروف كه بنا بنوشتهء « ابن اثير » به سال 74 يا 77 وفات يافته و او تنها مرد صحابى است كه حضرت امام باقر عليه السّلام را درك كرده است گويد كه پيغمبر در مرگ « سعد بن معاذ » فرمود : اهتزّ عرش الرّحمن لموت